ORGANİK TARIM METODUYLA ORGANİK PAMUK ÜRETİMİ

Organik tarım ekolojik sistemde hatalı uygulamalar sonucu kaybolan doğal dengeyi yeniden kurmaya yönelik olarak insana ve çevreye dost üretim sistemlerini içerir. Organik tarım, sentetik kompoze gübre, pestisid, büyüme regülatörleri veya yem katkı maddelerinin kullanımını yasaklayan veya büyük ölçüde kısıtlayan bir üretim sistemidir. Organik tarım sistemleri toprak verimliliğinin ve bitki besin maddelerinin sağlanması ve zararlı, hastalık ve yabancı ot kontrolünde mümkün olduğunca ekim nöbeti, ürün atıkları, çiftlik gübresi, baklagiller, yeşil gübreler, işletme içinden sağlanan atıklardan yararlanmaktadır. Agro-ekosistemin sağlığını biyoçeşitlilik, biyolojik döngüler ve toprağın biyolojik aktivitesi de dahil olmak üzere teşvik eden ve geliştiren bütüncül bir yönetim sistemidir.(Alkan,D.,2004) İşletme dışından sağlanan girdiler yerine bölgesel koşulları dikkate alan yerel koşullara adapte olmuş sistemlerin ve uygulamaların kullanımını vurgular. Esas olarak sentetik kimyasal tarım ilaçları, hormonlar ve mineral gübrelerin kullanımına kısıtlama veya yasaklama getirir.Organik ve yeşil gübreleme, münavebe, toprağın muhafazası, bitkinin direncini artırma, doğal düşmanlardan ve bitkisel preparatlardan faydalanmayı ve atıkların yeniden girdi olarak değerlendirilmesini tavsiye eder. Bütün bu olanakların kapalı bir sistemde oluşturulmasını öneren, üretimde sadece miktar artışının değil aynı zamanda ürün kalitesinin (sağlık ve çevre kalitesi dahil olmak üzere) de yükselmesini amaçlayan alternatif bir üretim şeklidir. Organik tarımın, ⇒ Ulusal ve uluslar arası geçerli kuralları ve standartları vardır, ⇒ Uygulamaların bunlara uygun olup olmadığının tüm zincir boyunca (üreticitüketici) kontrolü ve uygun olduğunda sertifikalandırılması ve etiketlenmesi söz konusudur. Organik tarım uygulanması sırasında genel ilkeleri içinde belirli bir çevre ve kültür ortamını dikkate alarak ilerler. 19 Büyük oranda yöresel olarak bulunabilecek kaynaklara dayanan ve ekolojik dengeyi kurmaya, tarımın çevre üzerindeki olumsuz etkilerini en aza indirmeye ve üreticinin, ailesinin ve çevresinin sosyoekonomik düzeyini arttırmaya yönelik alternatif bir üretim sistemidir. Bu ekolojik hareket doğal olarak bütün alanları olduğu gibi tekstil ve konfeksiyon sektörünü de etkisi altına almıştır. İhracatının büyük kısmını Avrupa Birliği ülkelerine yapan Türk tekstil sanayi de bu ülkelerin uyguladığı yaptırımlar sonucunda direk olarak etkilenmiş, tekstilde de eko-tekstil olayı gündeme gelmiştir.